آنچه که موج نگاه تو بر ساحل دلم به جای می گذارد خطی است باریک و ممتد به سوی آرامش و در این میان خاطرات چون ماسه های لغزان بر پرده سفید دلتنگی یکایک عبور می کنند. و صدای آهسته نفس هایم در اهنگ موزون امواج غرق شده و شبنم نوازش دستان پر مهر دریا بر شاخه خشک درخت تنهایی نشسته و غنچه سرخ رهایی آماده پرواز است. و این معجزه دریاست