داستان های کوتاه

پاییز را چنین یافتی که هنگام ریزش و فرود گلبرگ های زندگی است
غافل از آنکه در نهاد هر گلبرگی غنچه عشق طلوع بهار را نوید می دهد

پس چون درختی پایدار در خاک از نفس عشق آسمان بنوش تا شاخه های کوژ دلشکسته به خاستگاه رویش نیلوفرهای سرخ مبدل شود

مگر نه آنکه عشق هستی را زوالی نیست و جرعه ای از شراب آن شفا بخش دلهاست . پس اکنون وقت بستن چشم ها بر روی سیاهی است و زمان روشن کردن دل از آفتاب مهر است
مهری پایدار از جنس شبنم که نگاه عمیق اقیانوس را در دل دارد.